Back in the USSR – ანუ ნოსტალგია საბჭოთა საქართველოზე

ახლო წარსულში ჩვენი ქვეყანა 70 წლის მანძილზე იმყოფებოდა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში, ჩვენ ვიყავით დიდი იმპერიის პერიფერიული უბნის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხი, და მოსკოვის (ანუ ცენტრალური მთავრობის) გარეშე ფილმის გადაღებაც კი არ შეგვეძლო, უკვე წამოიზარდა თაობა რომელსაც ამ ეპოქაში არ უცხოვრია, მათ შორის მეც მხოლოდ ექვს წელიწადს მომიწია საბჭოთა საქართველოში ცხოვრებამ და რამდენადაც ეს პერიოდი ჩემი ცხოვრების პირველი ექვსი წელი იყო და საბჭოთა კავშირისთვის ბოლო რღვევის წლები ამდენად მეც არაფერი მიგრძვნია და ვერაფერს ვიტყვი პირადი გამოცდილებიდან თუ როგორი იყო ამ სივრცეში ცხოვრება.

Continue reading

როცა დრაკონი ყლაპავს მზეს

თუ არ ვცდები ასეთი სათაურის ფილმიც არსებობს, თუმცა ეს პოსტი ამ ფილმს საერთოდ არ ეხება, იმდენად რამდენადაც საერთოდ არ ვიცი რა ფილმია “When the Dragon swallowed the sun” ამ ფილმის სახელწოდებას მხოლოდ წინამდებარე პოსტის წერის დროს წავაწყდი, ინტერნეტში ხეტიალისას. მოკლედ მინდა მოგიყვეთ მოვლენაზე როცა ჩვენს მაცოცხლებელ ერთადერთ მნათობს ყლაპავს დრაკონი ან დემონი თუ უბრალოდ ეფარება მთვარე. ნასას საიტზე მზის დაბნელებების ცხრილს ვათვალიერებდი და გავიფიქრე რომ საინტერესოა სხვადასხვა ხალხების და კულტურათა ლეგენდები თუ მითები ამ საკითხის გარშემო, ეს მოვლენა ყოველთვის მნიშვნელოვანი და ძალიან ამაღელვებელი იყო მითუმეტეს ძველ დროს როცა ადამიანს ჯერ კიდევ არ ამოეხსნა მეცნიერულად ეს ამბავი, ჩემი აზრით სწორედ ამ მოვლენამ იქონია დიდი გავლენა ჩვენი ქვეყნის გაქრისტიანების საქმეშიც, როცა მეოთხე საუკუნეში მირიან მეფეს ტყეში მზე დაუბნელდა და ამიტომ სასწრაფოდ ირწმუნა ქრისტიანობა.

Continue reading

Pop icon – ენდი უორჰოლი

 

არც ერთი მხატვარი არ იდენტიფიცირდება პოპ არტთან იმდენად როგორც ენდი უორჰოლი, მედია მას პოპის პრინცს ეძახდა. უარჰოლმა თავისი გზა შექმნა, პიტსბურგში შინ დაწყებული სამუშაოებიდან ამერიკულ ლეგენდამდე.

ენდი 1928 წელს პიტსბურგში დაიბადა, სლოვაკი ემიგრანტის ოჯახში. მისი ნამდვილი სახელია ენდრიუ უორჰოლა Andrew Warhola. ენდის მამა კონსტრუქტორი იყო და მშენებლობაში უბედური შემთხვევის დროს დაიღუპა როცა ენდი 13 წლის იყო.

ენდიმ ადრეული ასაკიდანვე გამოამჟღავნა ხატვის ნიჭი. სკოლის შემდეგ სწავლობდა კომერციულ ხელოვნებას კარნეგის ტექნოლოგიების ინსტიტუტში, პიტსბურგში, რომელიც 1949 წელს დაამთავრა და ნიუ იორკში გადავიდა სადაც ჟურნალების ილუსტრატორად მუშაობდა. ნიუ იორკში ძალიან მალე გახდა ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი და წარმატებული ილუსტრატორი.

1952 წელს პირველად გამართა სოლო გამოფენა, ნიუ იორკის ჰიუგოს გალერეაში. 60-იანებში ენდიმ ყოველდღიური საგნების ხატვა დაიწყო, მასობრივი წარმოების რეკლამისთვის, როგორიც არის კემპბელის სუპი, გამაგრილებელი სასმელის ბოთლისთვის. ნიუ იორკში მალე ცნობილი ადამიანი გახდა. 1962 წლიდან დაიწყო ცნობილი ადამიანების პორტრეტების ფოტო პოპ არტების გაკეთება როგორებიცაა, მერლინ მონრო ელიზაბეთ ტეილორი და ა.შ.

Continue reading

ეძღვნება ჩემს მუზას

ერთი  დღეც და  ცხრა დღე შესრულდებოდა რაც ბლოგზე არაფერი დამეწერა, ვერაფრით მოვახერხე რაიმე საინტერესო ან თუნდაც უინტერესო პოსტის დაწერა, ერთი ორი დღე სახლში არ ვიყავი, ერთი ორი დღე ვიავადმყოფე და კომპიუტერის თავი არ მქონდა, დანარჩენი დღეები კი სრული უიდეობა მაწუხებდა. რომ იტყვიან მუზებმა მიმატოვეს. არც ერთი საკითხი თუ თემა საინტერესოდ არ მეჩვენებოდა, ან თუ მივიჩნიე რამე საინტერესოდ, საკმარისად საინტერესოდ და მოტივირებულად ვერ წარმოვიდგინე ჩემს პოსტში და თავი დავანებე, ჰოდა ბოლოს გავიფიქრე: –  ვაჰ მუზებმა მიმატოვეს ჰმმ მუზებზე ხომ არ დავწერო?… რა მუზებზე? მუზა… მუზა…

Continue reading

ჩვენი უნიკალური სახლი – დედამიწა

ჩემი ბავშვობის ოცნება ყოველთვის უკავშირდებოდა უცხო ცივილიზაციებს, მფრინავ თეფშებს, სიცოცხლის ალტერნატიულ შესაძლებლობას ჩვენი პლანეტის გარეთ, მიყვარდა კომიქსები უცხოპლანეტელებზე და მფრინავ თეფშებზე, ღამით ფანჯარასთან   წოლა და ვარსკვლავების ყურება მიყვარდა. როცა ციმციმებდნენ მეგონა, რომ იქ სიცოცხლე ჩქეფდა, სულ ველოდი რომ ერთ დღესაც მფრინავ თეფშს დავინახავდი. ვარსკვლავების ჩამოვარდნაზე მეგონა რომ იმ დროს უცხო დასახლებული პლანეტა იღუპებოდა და უფსკრულში ვარდებოდა. მოგვიანებით გავიგე რომ მეცნიერებს აქამდე არ აღმოუჩენიათ დედამიწის გარეთ სიცოცხლე და მას შემდეგ ნასას ასტრონომობაზე ვოცნებობდი, რომელიც  ბოლოს და ბოლოს აღმოაჩენდა უცხო პლანეტას სადაც სიცოცხლეა. მოკლედ ბავშვობიდან თან მსდევდა ოცნება ახალ სამყაროზე რომელიც სადღაც შორეთში იყო, ხან ვარსკვავებზე ხანაც მარსზე, სატურნზე და ა.შ.. სკოლაში ჩემმა კლასელებმა ჯერ კიდევ არ იცოდნენ მთვარე პლანეტა იყო თუ ცაზე დაკიდული ბურთი რომ მე უკვე სახლში ნაპოვნი ასტრონომიის ძველი გაყვითლებული სახელმძღვანელო გადაკითხული მქონდა და დედამიწის ეკლიპტიკის სიბრტყის ღერძთან მიმართებაში დახრის გრადუსი ვიცოდი.

Continue reading

სულ მწვანეზე გევლოს!

არა, შუქნიშანს და მეტაფორულად ცხოვრების გზის დალოცვას არ ვგულისხმობ, სადღეგრძელოებში რომ ამბობენ ხოლმე. მწვანეზე სიარული – ამ ტერმინში მინდა ახალი მნიშვნელობა შემოვიტანო, თუმცა არა ეს მე არ მომიფიქრებია, მაგრამ ქართულ რეალობაში მგონი რომ მაინც ახალია, რადგან ჩვენთან გარემოზე ზრუნვა და ეკოლოგიური პრობლემები თითქმის არავის აწუხებს. მოდით ვნახოთ როგორ უნდა ვიაროთ მწვანეზე რომ დავიცვათ მწვანე, (ბუნება) ბოლო დროს ინტერნეტში ბოდიალისგან და შემეცნებითი გადაცემებიდან რამდენიმე რჩევა დამიგროვდა, რომლებიც საბოლოო ჯამში მწვანეზე სიარულის ანუ მწვანე ცხოვრების ძირითად პრინციპებს აერთიანებს:

Continue reading

Nowhere Boy ლეგენდის დაბადება

მას შემდეგ რაც სემ ტეილორ ვუდის ფილმის Nowhere Boy-ის თრეილერი ვნახე, რომელიც ჯონ ლენონის ცხოვრების იმ პერიოდს ასახავს როცა ლივერპულში ბითლზი ჩაისახა, სულ მოუთქმელად ველოდი ფილმის გამოჩენას ინტერნეტში, და აი დადგა ასეთი დღე, ხუთი  დღე იქნება რაც გადმოვიწერე ფილმი და განსაკუთრებულ მომენტს ველოდი იმისთვის რომ მეყურებინა, თავიდან ალაგ ალაგ ნაწყვეტებს ვუყურე და  მაშინვე ჩავწერე ჩემს ფავორიტთა სიაში, ფილმი ორიგინალშია და უკეთ გასაგებად სუბტიტრებიც მოვიშველიე. წუხელ მოვემზადე და ზედიზედ ორჯერ ვუყურე ფილმს. შთაბეჭდილება? – მოლოდინმა ასი პროცენტით  გაამართლა, პერსონაჟები, სცენარი, მსახიობები, ნამდვილად მეგონა რომ ჯონის ცხოვრების ამ კონკრეტული მონაკვეთის თვითმხილველი ვიყავი,  ხედავ როგორ ცხოვრობს ჯერაც უცნობი ლენონი, როგორია 50-იანების ბოლოს ლივერპული,  ლენონის ლიდერულ ხასიათს და ყმაწვილურ სიცელქეს, დედის და ელვისის გავლენას როკენროლისკენ სწრაფვაში, ხედავ როგორ იბადება ლენონში ვარსკვლავი და ელვისის კონკურენტი, ერთ მომენტში ის ღმერთს საყვედურობს რატომ არ გამაჩინა ელვისადო, დედა კი აღფრთოვანებული პასუხობს, რადგან შენ ჯონ ლენონად მოგავლინაო.

Continue reading

21-ე საუკუნის სტრესი და გზაგასაყარი

 

ადამიანის ცნობიერებაში ყოველთვის არსებობდა მომავლის შიში, მომავლის რომელიც მას და მის სამყაროს ცუდს უქადის, ალბათ იმიტომ რომ ადამიანმა ოდითგანვე გააცნობიერა რომ მუდმივი არაფერია, შესაძლოა მისი სამყარო ერთ მშვენიერ დღეს დაუბრუნდეს იმავე მდგომარეობას როცა ის უბრალოდ არ არსებობდა, ჯერ კიდევ უძველეს რელიგიებში აღმოცენდა სამყაროს დასასრულის რამდენიმე მოდე-ლი, შემდეგ ბიბლიამ გვიწინასწარმეტყველა აპოკალიფსი, რომლის მსგავსი სცენარიც არაერთ სხვა რელიგიაშიც არსებობს. ადამიანებს ყოველი მრგვალი თარიღის ეშინოდათ, 1000 წელს მთელი ევროპა მეორედ მოსვლას და აპოკალიფსს ელოდა, რადგან 1000 წელს არაფერი მოხდა 1100-საც შიშით შეხვდნენ და ა.შ… ალბათ 2000 წელთან დაკავშირებული მღელვარებაც გახსოვთ… მრგვალ თარიღებთან დაკავშირებული შიში ცოტა არ იყოს სულელურია თუმცა ვისაც წინასწარმეტყველების სჯერა, ათასგვარ წინასწარმეტყველებებს აწერენ ნოსტრადამუსს თუ ვანგას, მათი სახელით ათასგვარ შეთითხნილ თუ ინტერპრეტირებულ წინასწარმეტყველებებს ინტერნეტ სივცეში ხშირად წააწყდებით სადაც ძირითადი აქცენტი მესამე მსოფლიო ომზე და აპოკალიფსზე კეთდება.   Continue reading

საქართველო თუ გურჯისტანი?!

 

გურჯისტანი – ამ სიტყვას ხშირად ვაწყდები ბოლო დროს ინტერნეტ სფეროში, ფორუმებზე, ბლოგებზე და ა.შ..

რამდენად გაცვეთილიც არ უნდა იყოს ეს თემა მაინც ყოველთვის აქტუალურია, რადგან განსხვავებით უძრაობის ეპოქისგან ქართველი საზოგადოება იწყებს საკუთარი ფასეულობების გადაფასებას. თუმცა ამ მოვლენას ბევრი სკეპტიკურად უყურებს და არც თუ უსაფუძვლოდ… მაინც რა ქვეყანაში ვცხოვრობთ ჩვენ?  რა პასუხს გასცემდით ამ კითხვას თავად ან საზოგადოების უმეტესი ნაწილი როგორ დაახასიათებდა თავის ქვეყანას?  მხედველობაში არ მაქვს პოლიტიკა, თუმცა პოლიტიკას მაინც ვერსად გაექცევი.

Continue reading

Empire State Building – ნიუ იორკის სიმბოლო

 

როდესაც 1889 წელს ფრანგებმა გრანდიოზული და იმ დროისათვის ყველაზე მაღალი ნაგებობა – ეიფოლის კოშკი აღმართეს პარიზში, ამერიკელმა არქიტექტორებმა დაიწყეს ფიქრი რა შეიძლებოდა აეშენებინათ უფრო დიდი. მეოცე საუკუნის დასაწყისში ამერიკაში და კერძოდ ნიუ იორკში დაიწყო ცათამბჯენების ერა.

Continue reading