სამსახურეობრივ ტანჯვათა ისტორია

ორი ნორმალური შემთხვევა

სულ რაღაც ორადორი სამსახური მქონდა მეტ–ნაკლებად ნორმალური, ახალგაზრდა, უცოლო, უპრეტენზიო და ეკონომიას დაჩვეულ ახალგაზრდას რომ დააკმაყოფილებს, უფროსწორად რომ იმყოფინებს ასეთი ახალგაზრდა. ეს ორი სამსახური ნორმალური იყო რამდენიმე პარამეტრით, ხელფასი, შეიძლება 400–500 ლარი არც ისე ბევრია მაგრამ მაშინ, ჩემთვის საკმარისი იყო ნაწილობრივი დამოუკიდებლობისთვის. გზის ფულისთვის და შაბათ კვირას მეგობრებთან გასეირნებაში ნორმალურად მყოფნიდა. ამ სამსახურების ნორმალურობა გამოიხატებოდა იმაშიც რომ შაბათ კვირას ვისვენებდი, პირველ სამსახურში ზოგჯერ შაბათსაც ვმუშაობდი, მაგრამ ეს არ იყო ძალიან დამღლელი 4 ან 5 საათამდე, მერე კი ისევ თავისუფალი ვიყავი. მეორე სამსახურში შაბათს 8 თვის მანძილზე მხოლოდ ერთხელ მივედი და მაშინაც ორ საათში უკან წამოვედი. ორივე სამსახური ცნობილი ორგანიზაცია ან ცნობილი ფირმის წარმომადგენელი იყო, ორივე სამსახურში არ ვმუშაობდი 8 საათზე მეტს… მეორეში იყო მძიმე მომენტებიც 12 საათზეც წამოვსულვარ სახლში რაიონიდან, ორგანიზაციის მანქანით, სიცივეში გამიტარებია მთელი დღე, ამიტანია უამრავი ხალხის ჩხუბი, ყაყანი და უსამართლო წყევლაც. მაგრამ ეს ყველაფერი მაინც ძალიან ცოტა იყო. უფრო ბევრი იყო, მსუბუქი დღეები, ცოტა საქმე, 6–ის ნახევარზე წამოსვლა, სამზარეულოში ყავის სმა, “კურილკაში” სიგარეტის მოწევა, ლაპარაკი, კომპიუტერში თამაში და სოციალური ქსელები.

Continue reading

Advertisements

ანა ფრანკი – ბრძოლა დისკრიმინაციისა და ცრურწმენების წინააღმდეგ

ანა ფრანკი – ფაშიზმის 13 წლის მსხვერპლი, რომელიც გახდა სიმბოლო დისკრიმინაციისა და ცრურწმენების წინააღმდეგ ბრძოლისა.

ჩვენ ყველამ ვიცით, რა ხდებოდა ცნობილი ომების თუ უბედურებების დროს, ვიცით რა… უფროსწორად გაგივგონია ისტორიიდან, გაგვიგონია მეორე მსოფლიო ომს შეწირული ადამიანების უაზარმაზარი რაოდენობა, გაგვიგონია დისკრიმინაციის მსხვერპლთა შესახებ, გაზის კამერებზე. სტალინის არ იყოს, ზოგჯერ ასეთი ციფრები მხოლოდ სტატისტიკას გავს, არა იმიტომ რომ გულცივები ვართ და სტალინის არ იყოს მხოლოდ სტატისტიკად მივიჩნევთ იმ ადამიანთა სიცოცხლის ხელყოფას. უბრალოდ ტრაგედიის შესაფასებლად მხოლოდ ციფრები ძალზედ მშრალი ჩანს. იმისთვის რომ რეალურად შეიგრძნო ამ მოვლენათა შედეგი. საჭიროა ადამიანთა ინდივიდუალური, პერსონალური ტრაგედიის გაზიარება. მხოლოდ პერსონალურ ამბავთა გავლითაა შესაძლებელი გაიზიარო ადამიანთა განცდები და გაიგო მოვლენათა ემოციური მხარე.

ანა ფრანკი – ერთი ჩვეულებვრივი, ნათელი აზროვნების, მეოცნებე მოზარდი – მისი გულწრფელობით, საღი აზროვნებით  და ტრაგიკული ბედით, რომელიც ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ მოვლენას უკავშირდება გახდა ჰოლოკოსტის საშინელების სიმბოლო. მისი დიდება მისმა ტრაგიკულმა ბედმაც მნიშვნელოვნად განაპირობა, მაგრამ ყველაზე მნიშვნელოვანი ის ბავშვური გულწრფელობაა რომელიც არ ტყუის. დარწმუნებული ვარ საკონცენტრაციო ბანაკიდან ცოცხალი რომ დაბრუნებულიყო, მოგვიანებით ცნობილი მწერალი აუცილებლად გახდებოდა, მაგრამ შეიძლება ისეთ დიდებას ვერ მიეღწია როგორც სიკვდილმა მოუტანა. ანა ფრანკი არა მხოლოდ გამოძახილია მოზარდთა თვითდამკვიდრებისა და ჩამოყალიბების მნიშვნელობისა. მის თავს გადამხდარი ამბავი არის ჰოლოკოსტის საშინელების დამადასტურებელი დოკუმენტი რომელსაც მოზარდის  დღიური ყვება.

Continue reading