პოლ მაკარტნი თბილისში და ბიტლომანური 2011 წელი

არ იცოდით? სერ პოლ მაკარტნი თბილისში ჩამოვა!!! ჰმმ… მაპატიეთ დეზინფორმაცის გავრცელებისთვის, (უფრო სულსწრაფობისთვის) მაგრამ არა მგონია ამ პროვოკაციას წამოგებოდით, ალბათ ბევრმა თქვენთაგანმა უკვე იცის ონლაინ პეტიციის შესახებ paulmccartneyintbilisi.ge ვინც არ იცით კი გეტყვით რომ ჩვენ thebeatles.ge ბითლზის ოფიციალური ქართული  ფან კლუბი, რომლის ერთ-ერთი წევრიც გახლავართ, ონლაინ პეტიციით მივმართავთ საქართველოს კულტურის სამინისტროს რათა შეისმინოს საქართველოს ბიტლომანთა და სრულიად მელომანთა ღაღადი და დახმარება გაგვიწიოს სერ პოლის ჩამოყვანის საქმეში. ასეთ თამამ და კადნიერ ოცებებს გვიღვივებს ის ფაქტი რომ მაკარტნიმ გადაწყვიტა არ გავიდეს პენსიაზე და 2011 წელს კიდევ ერთი ალბომი შემოგვთავაზოს რასაც ლოგიკურად მოყვება ალბომის პრომოუშენი და ტურნე. ასევე დიდ იმედს გვიღვივებს ის რომ 2008-ში სანამ ის ავად სახსენებელი ომი მოხდებოდა პოლ მაკარტნის ჩამოსვლის საქმე თითქმის გადაწყვეტილიც კი იყო და ზემოდ ხსენებულმა ცუდმა ამბავმა შეუშალა ხელი. კიდევ ერთი იმედი ბიტლომანთა სიმრავლეა, 27 დეკემბრის შემდეგ ანუ პროექტის პრეზენტაციიდან, ონლაინ პეტიციის ოფიციალურად გახსნის შემდეგ 1314 ადამიანმა მოაწერა ხელი და მხარი დაუჭირა მაკარტნის საქართველოში მოწვევას რაც დამეთანხმებით ალბათ 16 დღისთვის ნამდვილად არაა ცოტა.

Continue reading

Advertisements

The devil doesn’t have the best tunes, Tom Waits does!

ამ პოსტის სათაური რომელიც ეს ესაა წაიკითხეთ  ჯონი დეპის სიტყვებია, რაღა თქმა უნდა ტომ უეითსზე, რაც ნიშნავს რომ ეშმაკს არ აქვს საუკეთესო ხმა არამედ ტომ უეითსს, ტომის ხმა მართლაც ყველასგან გამორჩეულია, მასავით სასიამოვნოდ ალბათ არავინ “ხავის” როგორც კრიტიკოსმა დენიელ დურჩოლცმა შეაფასა ესაა ვისკიში ამოვლებული, მეთუთუნის მაღაზიაში რამდენიმე თვეს ჩამოკიდებული შემდეგ კი მანქანით გადავლილი ადამიანის ვოკალი. ტომის ერთ-ერთი ფანი კი წერს: “პირველი რასაც უეითსში შეამჩნევ, მისი ხმაა. მე ვიტყოდი მისი ხმა სადღაც ლუის არმსტრონგისა და ბობ დილანის შორისაა. გულწრფელად რომ ვთქვათ, მისი ხმა ისე ჟღერს თითქოს კაცი ყოველ დილით ხრეშნარევ მოტორის ზეთს ივლებს ყელში.”  სადღაც წავიკითხე რომ ტომ უეითსი არ ცდილობს იყოს ორიგინალური, რადგან ორიგინალობა სისხლში აქვს უკვე.

ტომის მუსიკალური კარიერა 70-იანებში დაიწყო და დღემდე გრძელდება, მისი ბოლო დროინდელი მუსიკალური შემოქმედება  უფრო მეტად ექსპერიმენტულ ხასიათს ატარებს, ვიდრე ადრეული ეტაპი. მიუხედავად ამ  ექსპერიმენტულობისა ის  დიდი მთხრობელი  რჩება თავისი სიმღერებით. ხშირად ტომის სიმღერები ფოკუსირებულია, მოხეტიალე, მაწანწალას ხასიათზე. უეითსს მსმენელში მრავალი სახის ემოციის გამოწვევა შეუძლია, მისმა  სიმღერამ შეიძლება გაგაცინოს, შეგაძრწუნოს ანდაც თავისი სევდიანობით გული გატკინოს.

Continue reading

როგორია ნამდვილი ბიტლომანი?

რათქმაუნდა  ნამდვილი ბიტლომანი არის ის ვისაც სათანადოდ უყვარს ბითლზი, უსმენს და იცის მასზე ბევრი რამ.  თუმცა   ეს ძალიან მშრალი დახასიათებაა, აკი სულ იმას გავიძახი, ბითლზი მარტო მუსიკა არ არის თქო? ბიტლომანი კიდევ არაა (ყოველშემთხვევაში არ უნდა იყოს) მხოლოდ, ადამიანი რომელიც უსმენს და უყვარს ბითლზი. მე ვფიქრობ ბიტლომანობა უნდა მოიცავდეს ბევრ რამეს,  და შესაბამისად უნდა გამორიცხავდეს კიდეც.  მაგალითად მე ვერ წარმომიდგენია სამხედრო ჩინოვნოკი, ბიტლომანი, რომანტიული, All you need is love-ს რომ უსმენს ან ლენონის და საერთოდ 60-იანების პაციფისტურ განწყობას იზიარებს Make love not war.

Continue reading

John Lennon – You’re the Greatest!

ჯონ ლენონი ყველამ იცით, ერთი კაცი იყო მეოცე საუკუნეში, მუზიკანტი, მრგვალ სათვალეებს ატარებდა, დიდ ბაკენბარდებს, გრძელ თმას და იაპონელი ცოლი ყავდა რომელიც უცნაურად კიოდა კონცერტების დროს. ჩამოაყალიბა “ბიტლები” და იმღერა იმეჯინ, ჰოდა მერე ვიღაც გიჟმა მოკლა. არა, კიდევ გვაქვს სათქმელი, მაგალითად, მშვიდობის მოწინავე აქტივისტი იყო, აპროტესტებდა ომებს და ხელისუფლებას, ამბობდა რომ ძალაუფლება ხალხს უნდა ქონოდა. წერდა შესანიშნავ სიმღერებს და ლირიკას, ქონდა კარგი იუმორი, ის და იოკო ყველაზე ექსტრავაგანტური წყვილი იყო და ა.შ…

Continue reading

Sigur Rós – ჰანგები ყინულოვანი ქვეყნიდან

ისლანდიაში – ყინულის და ვულკანების ქვეყანაში, ჩრდილოეთ მხარეს ასბირგში, უკიდეგანო ცარიელ ველი, მიტოვებული ფერმებით, იმდენად უდაბური და დაუსახლებელია რომ თავი სხვა პლანეტაზე გგონია. ვულკანის შავი ფერფლი იწელება ცაზე  ღრუბელივით,  ამ ღმერთისგან მიტოვებულ ადგილზე სცენა დგას. ისლანდიის უნდაბურ ადგილებში ჰაერში ჰარმონიული ბგერები ვიბრირებს… ეს სიგურ როსია  (Sigur Rós)  ბენდი პოსტ როკის და ემბიენტის ნაზავით, ჰანგები ოცნებით და ჰარმონიით გაჯერებული. სიგურ როსის მუსიკა ისლანდიას გავს.  ლირიკა, სიტყვების მნიშვნელობა საერთოდ არ მესმის,  არ ვიცი რაზე მღერიან, მხოლოდ ზოგიერთი სიმღერის სათაურის თარგმანი ამოვიკითხე სადღაც. მაგრამ  მგონია რომ ისლანდიის უდაბურ ველებს და მთებს უძღვნიან მუსიკას. ის არ უხდება ხმაურიან და აქტიურ ქალაქებს. ის მხოლოდ უკიდეგანო და უდაბური სივრცეების, შეუზღუდავი ოცნებების მუსიკაა. ამაში უკეთ დარწმუნდებით თუ ისლანდიის ტურზე გადაღებულ ფილმს Heima-ს ნახავთ. (თავად სამწუხაროდ იუთუბში მაქვს ნაწყვეტები ნანახი მხოლოდ)

Continue reading

სიყვარულის ზაფხული და კულტურული რევოლუცია

მეოცე საუკუნე განსაკუთრებული საუკუნეა მთელს კაცობრიობის ისტორიაში, ამ საუკუნეში იმდენი რამ მოხდა, რასაც ადამიანი მანამდე ვერ წარმოიდგენდა, ამაზე ვრცლად საუბარი ძალიან შორს წაგვიყვანს, მოკლედ რომ ჩამოვაყალიბოთ, მოხდა არნახული ინდუსტრიულ ტექნოლოგიური რევოლუციები, უდიდესი სოციალური ცვლილებები, ყველაზე მასშტაბური ომები, ამ ყველაფერმა კი თავის მხრივ კულტურული და მენტალური რევოლუციები წარმოშვა, მეოცე საუკუნის დასაწყისში დაიბადა ჯაზი, განვითარდა ბლუზ მუსიკა, რითმ ენ ბლუზი, მუსიკის ამ ჟანრებმა რაღათქმაუნდა რამდენადმე შეცვალა ადამიანთა გემოვნება, სტილი და შეხედულებებიც კი. დიდი დეპრესიის შემდეგ როკენროლი და ტელევიზორი გაჩნდა, გამოჩნდა ჩაკ ბერი, ბადი ჰოლი, ჯეი ჰოუკინსი, ლითლ რიჩარდი და ელვისი, ელვისმა პირველმა შექმნა ვარსკვლავური იმიჯი და ახალგაზრდების გულთამპყრობელი გახდა. მან სცენაზე დგომის მანამდე არსებული უძრაობა, თავისებური თამამი ჟესტიკულაციებით შეცვალა, როკენროლის ეპოქიდან იწყება მასიური მენტალურ კულტურული რევოლუციაც, ლეგენდარული ლივერპულელი ოთხეული  საფუძველს უყრის ახალ სოციალურ რეალობას, ცხოვრების სტილს და მრავალი მუსიკალური ჟანრის ჩანასახს. 60-იანი წლები რენესანსია არამარტო მუსიკალური თვალსაზრისით არამედ მენტალური და სოციალური რევოლუციის მწვერვალითაც.

Continue reading

ერიკი ღმერთია? (ცრემლები ზეცაში)

ძალიან ბევრი მელომანი და ბლუზის მოყვარული გეტყვით, რომ ერიკ კლეპტონი მსოფლიოში საუკეთესო გიტარისტია. თავად ერიკი კი როგორც თავმდაბალი კაცი ამბობს, რომ ის უბრალოდ უკრავს. თუ გინახავთ ფილმები 60-70-იანი წლების მუსიკაზე, ინგლისის ქუჩებში ცნობილი გრაფიტისთვისაც გექნებათ თვალი მოკრული – „ერიკი ღმერთია“

მანამდე იყო მეტსახელი Slowhand (ნელი ხელი) რომელიც მოიპოვა იარდბირდზ-ში Good morning little school girl-ის შემდეგ. ეს სიმღერა 64-ში ჰიტი იყო. მისი დაკვრის მანერა კი საოცრად ნაზი და ამავროულად საოცრად მძიმე.

 ერიკმა ბევრი რამ გამოიარა ცხოვრებაში, მას საკუთარი დედა და ეგონა, ცხრა წლისამ გაიგო რომ მისი დედა სინამდვილეში ბებიაა, და კიდევ – დედა, თავად კი ახალგაზრდული გატაცების შედეგი და უკანონო შვილი. ერიკმა გამოიარა არაერთი იმედგაცრუებაც და წარმატებაც, ნარკოტიკებისადმი სწრაფვაც და გამოჯანმრთელების ხანგრძლივი, რთული პროცესიც.

Continue reading