That’s how it will be

იმ დღეს სულ წვიმდა, წვრილად და ინტენსიურად ღვრიდა ცრემლს ნაცრისფერი ზეცა. შავი ღრულბები მძიმედ მიიგრაგნებოდნენ. მეც თანაბრად სევდიანი განწყობა მქონდა ღრუბლებისა და წვიმის გამო. ასეთი ამინდი  მთრგუნავს, თუმცა, ხანდახან მიყვარს. იმ დღესაც ეს ორი გრძნობა ებრძოდა ერთმანეთს, ერთი უცნაური წინათგრძნობაც მაწუხებდა, მეგონა აღარასდროის გადაიღებდა, თითქოს რაღაც დასასრულის დასაწყისის ზღურბლს ვუახლოვდებოდი. მეგონა მზე აღარ გამოანათებდა, ცარიელ ქუჩებს ხალხი აღარ შეავსებდა, სველი ქუჩები არასდროს გაშრებოდა, დარჩებოდა გუბეები და მეზობლის სხვენის კარის ჭრიალი, რომელიც ისე ისმის ჩემ ოთახში ქარიან დღეს, რომ გულს გაგიწვრილებს. მაშინ ვფიქრობდი რომ ეს წინათგრძნობა არ იყო, არამედ წვიმიანი დღის გამო წარმოშობილი სევდის უცნაური ნაწილი.

Continue reading

Advertisements

ორი მზე ცაზე.. ანუ აპოკალიფსის ახალი, ცხელი სცენარი

შაბათს 22-ში ბევრმა თქვენგანმა ნახა ალბათ კურიერ P.S-ის რეპორტაჟი მკვლელ კომეტაზე, რომელიც 2036 წელს შეიძლება შეგვეჯახოს, მართალია რეპორტაჟი ე.წ მასოვკაზე იყო გათვლილი და ბევრი დეტალი არ დააზუსტეს, თუმცა 2036-ში შეჯახების შანსი ნამდვილად არის ოღონდ მცირე დაახლოებით ასეთი შეფარდებით 1:45000. უფრო ზუსტად კი წელს და 2013-ში გამოითვლიან მეცნიერები. თუმცა სანამ ასე შორს წავალთ, მოვიცადოთ, მართალია 2012-ს ნელ ნელა ვივიწყებთ და ბევრი მისი ზღაპარი გავაბათილეთ, წაიკითხავდით ალბათ ჩემ გამაბათილებელ პოსტს Still this Fucking 2012 Apocalypse or Why the World Won’t end (ჩემი რა ნასას სტატიაა) მოკლედ სისულელეა ყოველგვარი ნიბირუ და X პლანეტა, პოლუსების შეცვლა და მისთანანი რისი წინასწარმეტყველებაც მაიას კალენდრის გამო იყო ინტერპრეტირებული. 2012 თანდათან მოდიდან გადადის და კურიერმაც იგრძნო ალბათ რომ აპოფისი უფრო კარგი,  რეალური მასალაა აპოკალიფსისთვის და ახალ თარიღზე მითქმა მოთქმისთვის.

Continue reading

Still this Fucking 2012 Apocalypse or Why the World won’t end

ვინ იცის უკვე რამდენი დაიწერა ამ თემაზე, ბლოგებზე, ჟურნალებში, ფორუმებზე. ძალიან ბევრი რამის წაკითხვა შეიძლება, სულელურის, თუ ჭკვიანურის. მოკლედ ეს თემა მეტნაკლებად ჩაცხრა, შეიძლება ბევრ თქვენგანს უკვე ღიმილსაც კი გვრის ამ თემაზე საუბარი, მაგრამ როგორც ჩანს მთლად ასეც არ ყოფილა (აღმოვაჩინე იმ დღეს) ჰოდა ჩვენც ერთხელ კიდევ გავიხსენოთ და იქნებ უკვე საბოლოოდ ნათელი გახდეს ყველაფერი.

ამიტომ გადავწყვიტე წარმოგიდგინოთ ერთი საინტერესო ინტერვიუ ნასას მეცნიერებთან, მგონი ყველაზე ნაკლები რაც დაწერილა ამ თემაზე მეცნიერების ოფიციალური პოზიცია იყო, ჰოდა მგონი ამ თემას ყველაზე მეტად ეს აკლდა, ახლა იქნებ არც ისე აქტუალურია მაგრამ იყოს ეს როგორც საბოლოო მესიჯი “რა გაატრაკეთ საქმე ამ აპოკალიფსით” ფილმი (2012) რომ გამოვიდა და ამ აჟიოტაჟმა პიკს მიაღწია პირველად მაშინ წავაწყდი ამ ინტერვიუს. ჰოდა დღეს კიდევ წავაწყდი და აგერ:

Continue reading

ცივილიზაციის კოლაფსი?!

21-ე საუკუნის მთავარი მისტერია ისევ და ისევ ცივილიზაციის შესაძლო კოლაფსია. თუ ადრე მხოლოდ რელიგიური აპოკალიფსის მისტერია იყო ახლა ამ მისტერიამ მრავალმხრივი სახე მიიღო. კაცობრიობას უამრავი დაბრკოლაბა ელოდება წინ, ამ დაბრკოლებების ჩამონათვალი მრავალფეროვანია, ზოგი რეალური ზოგი მოგონილი, მაგრამ რამდენად რეალურია ცივილიზაციის კოლაფსი? რამდენად ვდგავართ მინიმუმ  რადიკალური ცვილებების ზღურბლზე? ერთი შეხედვით სისულელეა რეალურად შეხედო აპოკალიფსის მოლოდინს ან 2012-ის მისტერიას, რაღაც პლანეტა ნიბირუს, თუმცა ამ ყველაფერს  აქვს არსებობის საფუძველი. ჩემი აზრით ეს ყველაფერი, უბრალოდ კაცობრიობის თვით შემზადების პირველი ნიშნებია ძირეული ცვილებებისთვის. ახლა ისე როგორც არასდროს ცივილიზაცია იმყოფება მნიშვნელოვან გზაგასაყარზე. ეს თემა პირდაპირ თუ ირიბად ყველგან აქტუალურია უკვე. ტყუილად არაა რომ ეკოლოგიური პრობლემები და აქედან გამომდინარე ცივილიზაციის ბედი ძალიან სერიოზული თემაა დღეს. შემეცნებითი გადაცემების უდიდესი წილი მოდის ისეთ გადაცემებზე რომლებიც ძირითადად  ეხება გლობალური დათბობის შედეგებს, წარმოგვიდგენს იდეალური კატასტროფის და კატაკლიზმების სახეს რომელიც შესაძლებელია რომ მოხდეს.

Continue reading

100 წლის შემდეგ (ჩანაწერი მომავლის დღიურიდან)

ანუ ერთი უბადრუკი ფანტაზიის ნაცოდვილარი

“კრიალა” ცას დილის გამჭვირვალე სხივები მოეფინა… არა არა… ასე, დღიურის წერას საუკუნის წინ ვიწყებდი ხოლმე, ახლა დილაც კი აღარაა კრიალა, უბრალოდ შუადღისგან განსხვავებით, დილით მოყავისფრო ლაქებიანი ცა უფრო გამჭვირვალედ გამოიყურება. დილის შვიდ საათსა და ოცდაათ წუთზე, 39 გრადუს სიცხეში ჰოლანდიიდან ჩამოტანილი მეორადი მეეზოვე რობოტები ქუჩას ასუფთავებენ, არ მესმის რათ უნდა ქუჩებს დასუფთავება?!  იქ აღარავინ დადის, ბოლოს როდის დავინახე სულიერი ქუჩაში აღარც მახსოვს, ჩვეულებვრივ მოკვდავებს დიდი ხანია აღარ სჭირდებათ სადმე გადაადგილება, მითუმეტეს ფეხით, რეალური სამყარო აღარავის ჭირდება, ვის რად უნდა ყავისფერ ლაქებიანი ცა, ბინძური ჰაერი სადაც აირწინაღის გარეშე ვერ ისუნთქებ, ხრიოკი მიწა და წინა საუკუნის ყაიდის უღიმღამო ქუჩები სადაც მხოლოდ ძველ დაუზეთავ მეეზოვე რობოტებს შეხვდები. თავს ძალა დავატანე საწოლიდან წამოვდექი და ჩემს საწერ მაგიდას მივუჯექი, რომელიც საწოლიდან ზუსტად ორ ნაბიჯზეა ფანჯარას მიდგმული. ფანჯარას მზერა გავუსწორე და ჟალუზები მაშინვე მიმიხვდნენ, რომ ქუჩის დანახვა მინდოდა, ფანჯარაში ნაცრისფერი ცარიელი ქუჩა გამოიკვეთა,

Continue reading

ჩიპები, ეშმაკები და მეორედ მოსვლის ნიშნები

“Anno 1000.  მძიმე, სულის შემხუთავ ძილს მოუცავს დასავლეთის სამყარო. თვალები მეტისმეტად მოქანცულან, რომ ფხიზელი მზერა შემოავლონ გარშემო, გრძნობები მეტისმეტად დაჩლუნგებულან, რომ ცნობისმოყვარეობა გამოიჩინონ.  კაცობრიობის სული პარალიზებულია, როგორც მომაკვდინებელი სნეულების მოხდის შემდეგ; კაცობრიობას მეტი აღარაფერი არ სურს იცოდეს იმ ქვეყნიერების შესახებ, რომელზედაც ის დასახლებულა. და ყველაზე უფრო გასაოცარი ისაა, რომ ყველაფერი ის, რაც ადამიანებმა ადრე იცოდნენ რაღაც გაუგებარი გარემოებით დაივიწყეს. გადაეჩვივნენ წერას, კითხვას, თვლას; თვითონ დასავლეთის მეფეებსა და იმპერატორებსაც კი აღარ შეუძლიათ ეტრატზე თავიანთი სახელის მოწერა. მეცნიერებანი დახავსებულან, ღვთისმეტყველების მუმიებად ქცეულან, მოკვდავის ხელს აღარ შეუძლია ნახატსა და ქანდაკებაში თავისი საკუთარი სხეულის გამოსახვა. თვალგაუვალ ნისლს მოუცავს ყველა ჰორიზონტი. არავინ აღარ მოგზაურობს, არავინ არაფერი იცის უცხო მხარეების შესახებ; ადამიანები ციხეებსა და ქალაქებს აფარებენ თავს ველური ტომების შიშით, რომლებიც განუწყვეტლივ მოდიან აღმოსავლეთიდან. ცხოვრობენ სივიწროვეში, ცხოვრობენ სიბნელეში, ცხოვრობენ გმირული შემართებების გარეშე – მძიმე, სულის შემხუთავ ძილს მოუცავს დასავლეთის სამყარო.

Continue reading

21-ე საუკუნის სტრესი და გზაგასაყარი

 

ადამიანის ცნობიერებაში ყოველთვის არსებობდა მომავლის შიში, მომავლის რომელიც მას და მის სამყაროს ცუდს უქადის, ალბათ იმიტომ რომ ადამიანმა ოდითგანვე გააცნობიერა რომ მუდმივი არაფერია, შესაძლოა მისი სამყარო ერთ მშვენიერ დღეს დაუბრუნდეს იმავე მდგომარეობას როცა ის უბრალოდ არ არსებობდა, ჯერ კიდევ უძველეს რელიგიებში აღმოცენდა სამყაროს დასასრულის რამდენიმე მოდე-ლი, შემდეგ ბიბლიამ გვიწინასწარმეტყველა აპოკალიფსი, რომლის მსგავსი სცენარიც არაერთ სხვა რელიგიაშიც არსებობს. ადამიანებს ყოველი მრგვალი თარიღის ეშინოდათ, 1000 წელს მთელი ევროპა მეორედ მოსვლას და აპოკალიფსს ელოდა, რადგან 1000 წელს არაფერი მოხდა 1100-საც შიშით შეხვდნენ და ა.შ… ალბათ 2000 წელთან დაკავშირებული მღელვარებაც გახსოვთ… მრგვალ თარიღებთან დაკავშირებული შიში ცოტა არ იყოს სულელურია თუმცა ვისაც წინასწარმეტყველების სჯერა, ათასგვარ წინასწარმეტყველებებს აწერენ ნოსტრადამუსს თუ ვანგას, მათი სახელით ათასგვარ შეთითხნილ თუ ინტერპრეტირებულ წინასწარმეტყველებებს ინტერნეტ სივცეში ხშირად წააწყდებით სადაც ძირითადი აქცენტი მესამე მსოფლიო ომზე და აპოკალიფსზე კეთდება.   Continue reading