სამყაროს ისტორია ანუ ბმულების სასაფლაო

ზუსტად ხუთი თვის წინ დაიბადა სამყარო. თავისუფალ სივრცეში დაკონსერვებული აზრები სურათების და სიტყვების პეიზაჟებად  მატერიალიზდნენ  ეს იყო ერთი სამყარო მილიონობით სამყაროს შორის, შეიძლება არც ძალიან განსაკუთრებული და საინტერესო, მაგრამ მაინც ახალი, თავიდან იყო სუფთა ფურცელი, (სერვერი) მერე გაჩნდა პირველი ასო, მეორე ასო და ა.შ… ასოები ერთმანეთთან ურთიერთქმედებაში შევიდნენ და შექმნეს სამყაროს სათაური, სამყაროს ევოლუციის შემდეგი საფეხური იყო აზრების დიფერენცირება, სამყაროს გეომეტრიამ აზრების სუპში ჩამოაყალიბა ცალკეული მიზნები…  აზრები ერთმანეთს გამოეყო, დალაგდა, გადანაწილდა, ჩამოყალიბდა და შემდეგ თანმიმდევრულად მატერიალიზდა ასოთა წყობაში, ანუ სიტყვებში, სიტყვებმა თავის მხრივ შექმნეს წინადადებები, წინადადებები ევოლუციურ კანონზომიერებებს დამორჩილდნენ და შექმნეს კომპლექსური სიტყვა კონკრეტული თემის ირგვლივ რომელსაც ამ სამყაროში პოსტი ეწოდება. ამგავარად შეიქმნა პირველი პოსტი,

Continue reading

Advertisements

She and Jacqueline with flowers

პირველად მაშინ დავინახე დერეფანში რომ მოდიოდა ჩვეული გრაციოზულობით, თუმცა იმდენად სადა იყო, რიგით ყმაწვილს თვალში რომ არ გაეჩხირება, მე ალბათ რიგითი ყმაწვილი არ ვყოფილვარ, რადგან დავინახე თუ არა რაოდენ ბანალურადაც არ უნდა წარმოიდგინოთ ჩემი შთაბეჭდილება, დრო გაჩერდა ცოტა ხნით, როგორც ფილმებში ხდება ხოლმე კადრი შენელდა, ის მსუბუქად მოდიოდა დერეფანში, მოკლე თმა და იდეალური თავის ფორმა ქონდა, დახვეწილი ნაკვთები მის გამომეტყველებას საერთო ჯამში საოცრად ნაცნობს და თბილს ხდიდა. ვუყურებდი სანამ თვალს არ მიეფარა, ცნობისმოყვარეობის უზარმაზარმა დოზამ დამიარა სხეულში, უკვე თვალს ეფარებოდა როცა ძალიან მომინდა დავწეოდი და უკეთ შემეხედა, გავსაუბრებოდი, მაგრამ ადგილზე ვიყავი გაქვავებული, ნაბიჯიც ვერ გადავდგი. ყურსასმენები ეკეთა და ისე მიდიოდა თითქოს საკუთარი თავის და მუსიკის გარდა არაფერი ყოფილიყოს პლანეტაზე. უჩვეულო ცნობისმოყვარეობის წყარო მაშინვე აღმოვაჩინე და მივხვდი ეს რაღაც ერთი ნახვით შეყვარებას გავდა, თუმცა კი ერთი ნახვით შეყვარება სისულელედ და ბავშვურ დამოკიდებულებად მიმაჩნდა. ეს ეტაპი ხომ გამოვიარე უკვე?

უცებ ერთბაშად გაიფანტა ფუქსავატური არაფრის მომცემი სტუდენტობის ოთხი წელი, ჯგუფელების სახეები წაიშალა, ყველა სხვადასხვა დროს ნანახ მდედრების არმიას სახეები ჩამოერეცხათ, მის ჩრდილს გაყვა ცხოვრების აზრი შარავანდედივით დერეფანში  და როცა მისი ჩრდილიც კი გაუჩინარდა თითქოს ჩამობნელდა, შენობა დავიწროვდა, კედლები ქვიშის მარცვლებად დაიშალა, ცხოვრებამ ერთდროულად დაკარგა და შეიძინა აზრი.

Continue reading