შეუცნობელ არს გზანი უფლისა

The Greatest bullshit story ever told

კარდინალმა რობერტო ფრანჩესკო ბლარმინომ ვერაფერი გააწყო ურჩ ფილოსოფოსთან. ის მაინც თავის აზრზე იდგა და ცდილობდა პაპ კლემენტ მერვესთან თავისი პოზიციის დაცვას. რა გაეწყობა… ჩვენ ყველაფერი ვცადეთ, მაგრამ ვერაფერმა გატეხა. რა ჯიუტია, სულელი ადამიანი – დანანებით გაიფიქრა კარდინალმა და საბრალდებო დასკვნაში ჩაწერა: Egli sostiene che si trovano più mondi, che tutte le stelle sono mondi, ed il credere che sia solo questo mondo è grandissima ignoranza. (მიაჩნია რომ არსებობს ბევრი სამყარო, რომ ყოველი ვარსკვლავი ერთ-ერთი მათგანია და ერთადერთი სამყაროს რწმენა კი უდიდესი უმეცრება) უმეცრება სწორედ ისაა როცა სხვა სამყაროებს დაუშვებ სადაც თურმე სხვა არსებები სახლობენ. როცა გადაუხვევ წმინდა ეკლესიის მიერ დადგენილ დოგმატს და ღვთის ხატად და მსგავსად შექმნილ ადამიანს დააკნინებ თითქოს იგი მისი შემოქმედების ცენტრალური ნაწილი არ იყოს. განა უსასრულო სამყაროს კონცეფცია უსასრულოდ  არ ამცირებს ადამიანის როლს?

Giordano_Bruno1

Continue reading

Advertisements

Happy Old New Year!

იყო ისეთი დროც როცა ვმუშაობდი, არ დავაკონკრეტებ როდის, იმიტომ რომ ცოტა არ იყოს მეშინია: – უცებ ჩემდაუნებურად არ გამომეთვალოს დრო და იქნებ კიდეც კარგად გავაანალიზო რა დრომ გაიარა მას შემდეგ, ერთგულმა მკითხველმა ალბათ იცის როგორ არ მიყვარს თარიღები და დროის დათვლა, თუმცა სწორედ დროის ათვლაზე უნდა გესაუბროთ. (ზოგადად) ჰოდა რას ვამბობდი, ჰო ვმუშაობდი და ერთი თეთრი სამხრეთ აფრიკელი უფროსი მყავდა – რალფი. მაღალი და მუდამ ყურებამდე გაღიმებული, ისე რომ მისი ოცდათორმეტივე კბილის დათვლა შეიძლებოდა, არა მთლად ასე სულელურად არ გამოიყურებოდა როგორც წარმოიდგინეთ, ხანდახან სერიოზულიც მინახავს, მომენტებში, მაგალითად როცა საქმეში რაიმე პრობლემა წარმოშვებოდა, ზოგჯერ ეს ღიმილი დრო და დრო სერიოზულ და გაურკვეველ გამომეტყველებას ერწყმოდა, ეს კი უფრო ხშირად მაშინ ხდებოდა როცა უცნაურ ქართულ თავისებურებებს აღმოაჩენდა ხოლმე. სწორედ ასეთი გამომეტყველების და ტრადიციული ღიმილის ნაზავი აღებეჭდა სახეზე როცა ერთ-ერთმა ჩვენმა თანამემამულემ სამსახურში მიულოცა Happy old new year-ო. წარმოიდგინეთ რალფის სახე, გაუკრვევლობა, და ყურებამდე ღიმილში შემოპარული ნაწყვეტ ნაწყვეტი სერიოზულობა.

Continue reading

ჩემი ინტერნეტ სამყარო

რამდენიმე თვის წინ ძმაკაცს ავაკითხე სახლში, შინ მხოლოდ ის და მამამისი იმყოფებოდნენ, შევედი სალხში მივესალმე ჩემ მეგობარს, მის მამას და რათქმაუნდა მე და ჩემი მეგობარი ოთახში შევედით სალაპარაკოდ. იქვე კომპიუტერი უდგას და რადგანაც ამ ჩემმა მეგობარმა სკაიპით სარგებლობა ძლივს იცის, შემომჩივლა კომპიუტერი ურევს და იქნებ გამისწოროო. მეც მივუჯექი კომპიუტერს და დავიწყე პრობლემის იდენტიფიცირება.

Continue reading

Super Heroes და ტელევიზორის პ(კ)ულტი

სუპერ გმირების ეპოქა ფილმებში ჯერ კიდევ ტელევიზორის გამოჩენამდე, ორმოციანი წლების დასაწყისში დაიწყო,  სერიალით “კაპიტან მარველის თავგადასავალი” შემდეგ მოყვა ფილმები: “ბეტმენი” “სუპერმენი” და ა.შ… ორმოცდაათიანებში ტელევიზორიც გამოჩნდა და მთელი მსოფლიო ეკრანს მიაჩერდა. კინოში წასვლა აღარაა საჭირო, ახლა სახლებში შემოიჭრნენ ადამიანების საყვარელი გმირები. საოცარია პირდაპირ, სახლში ზიხარ და უყურებ უძლეველ სუპერმენს რომელიც სინათლის სიჩქარით მიფრინავს ნიუ იორკის ცათამბჯენების თავზე და ცუდი ტიპების დედებს ისე აორსულებს, აზრზე ვერ მოდიან. ადამიანებმა შეიყვარეს ტელევიზორის ეკრანი, იქ ხომ ისეთი რამეები ხდება რასაც რეალობაში ვერასდროს ნახავ. ვერ ნახავ როგორ ხოცავს რემბო მარტოდ მარტო ცუდი ტიპების მთელს ბატალიონს, ვერ ნახავ როგორ დახტუნაობს ადამიანი ობობა ერთი ცათამბჯენიდან მეორეზე, როგორ უმტვრევს ცხვირ პირს სტივენ სიგალი ორასიოდე ნაძირალას. ვერც იმას ნახავს რომ ფეხით მორბენალ ყოველგვარ სუპერ ძალებს და შესაძლებლობებს მოკლებულ მაინც სუპერ გმირს  ვერ ეწევა ვერც ავტომანქანა, ვერც მოტოციკლი, ვერც ვერტმფრენი და სამალავს გარეთ, გაშლილ ადგილას ასიოდე ავტომატური იარაღიდან ნასროლი “არასპრავედლივი” ტყვიაც რათქმაუნდა ვერ ეკარება.

Continue reading

შვებულებაში გავდივარ…

ზაფხული დიდი ხანია დადგა უკვე, შუა ზაფხულიც აღარ ეთქმის ორი თვე გავიდა, თბილისურ ზაფხულსაც მივუძღვენი პოსტი. ყველა რომ გარბის ქალაქიდან, ჰოდა მგონი ჩემი გაქცევის დროც მოვიდა. აქამდე ქალაქს ორი სამი დღით ვტოვებდი მხოლოდ, ეხლა კიდევ ცოტა ხანს მართლა უნდა გავიქცე თორემ ერთფეროვნება ისე მომბეზრდა, ფიქრიც კი აღარ მინდა, ისევ ერთიდაიგივეს რომ ვუყურებ. ჰომ… რაც მთავარია თბილისიდან გაქცევა თავისთავად ნიშნავს, გაქცევას ისეთი რამეებისგან როგორიცაა ტელევიზორი, ქართულ ტელევიზიას იშვითად კი ვუყურებ, მაგრამ მაინც, დისქავერი ხომ თითქმის ყოველდღიურ რაციონშია და წარმოიდგინეთ ეგეც კი მომბეზრდა. გაქცევა თბილისიდან რათქმაუნდა გულისხმობს ინტერნეტისადმი დამოკიდებულებისგან განთავისუფლებასაც, ჰოდა შესაბამისად ჩემი ბლოგიც ცოტა ხანი დაისვენებს.

 გამოსამშვიდობებელ პოსტს არ ვაპირებდი, მაგრამ ბოლო პერიოდში, ჩემი ბლოგის მკითხველმა ცოტა არ იყოს მოიმატა, და  წასვლის წინ  პასუხისმგებლობამ შემაწუხა… 😀 მაშ ასე… ორი – სამი კვირით დავისვენებ ინტერნეტისგანაც და შემდეგ აუცილებლად დავბრუნდები განახლებული ძალით, ახალი პოსტებით და ახალი თემებით. რაღაც ბუნდოვანი იდეები მაქვს უკვე ახალ სეზონთან დაკვშირებით და იმედია როცა დავბრუნდები, ეს იდეები უკვე მომწიფებული იქნება ბლოგზე გადმოსატანად და მის განსაახლებლად.

დროებით!

P.S: ჰომ მკითხველმა ცოტა მოიმატა, მაგრამ ისეთი ყბადაღებული თემების ხარჯზე, როგორებიცაა აპოკალიფსი, მეორედ მოსვლა, ღმერთი, და ა.შ… 😀

Live Life Large – გადართე დისქავერიზე!

თუ გიყვართ მეცნიერება ან გიტაცებთ სამეცნიერო ფანტასტიკა  ანდაც გიზიდავთ ბუნება, ცხოველთა სამყარო, გეოგრაფია, ასტრონომია, მოგზაურობა, ტექნოლოგიები, ექსტრემი… მაშინ აუცილებლად გეყვარებათ, მთელს მსოფლიოში ცნობილი (მათ შორის საქართველოშიც) ამერიკული ტელეარხი Discovery. ტელეარხი ეკუთვნის კომპანია Discovery Comunication-ს რომელიც ჯონ ჰენდრიკსმა დაარსა. იგი ეთერში პირველად  1985 წლის 17 ივნისს გამოჩნდა.

Live life Large – დისქავერის ერთ ერთი სლოგანი, უყურეთ პრომოს, პირადად მე ამ ვიდეოს ემოციების გარეშე ვერ ვუყურებ.

Continue reading

It’s an advertisment ანუ რეკლამა “ჩვენი” არსობისა

დღეს რატომღაც რადიო 105-ის ძველი ხუმრობები გამახსენდა, რეკლამის შემკვეთებს ორიგინალურად რომ იზიდავდნენ, რაიმე დიალოგის ბოლოს ერთი პერსონაჟი ყოველთვის ამთავრებდა კითხვით: რა? პასუხი იყო: რეკლამა! იყო ასეთი პასუხიც: It’s an advertisment, რომელსაც ისევ პირველი პასუხობს: „ ეეე ხომ გითხარი ინგლისურად არ ჯდება კარგად მეთქი“ ამ სისულელეზე მეცინებოდა ხოლმე ახლა კი ამ ფრაზამ შთამაგონა დამეფიქსირებინა ჩემი დამოკი-დებულება სატელევიზიო რეკლამ-ებისადმი რომლითაც სავსეა ჩვენი ტელეარხები და მაყურებელთა მეხსიერება.

Continue reading