სამყაროს ფსკერზე

 შადრევანთან ფილაქანზე ერთი ბომჟი გაწოლილა პირაღმა და ცას გასცქერის, გრძელი გაბურძგნული შავი თმა წვერი ფილაქანზე მოჰფენია, ალბათ ღრუბლის ფთილებს აკვირდება და ოცნებობს, ტანს ზემოთ არაფერი აცვია, ფეხზე კი დაგლეჯილი ჭუჭყიანი კედებით და შავი ვილვეტის გახუნებული შარვლით შემოსილა. არ ვიცი, შეიძლება ოცნება სულაც დაავიწყდა ან არასდროს უოცნებია, მაგრამ მის მზერაში რაღაც რამ უცნაური გრძნობა გამოსჭვივის, თითქოს მოყირჭდა სასოწარკვეთილება და ტანჯვა, ყველაფერი გამოსცადა, მობეზრდა, მოინელა, ფეხებზე დაიკიდა, ახლა კი თითქოს ნირვანაში შედისო, ისე იყურება გაშეშებული და ღრმა მზერით, უნებლიე შიშს იწვევს დამკვირვებელში. მისთვის სულ ერთია, ჭამა დალევა, საუბარი, ურთიერთობა, ყოველდღიურობაში ჩაძირული, მოფუსფუსე ხალხი.

Continue reading

Advertisements