სამყაროს ისტორია ანუ ბმულების სასაფლაო

ზუსტად ხუთი თვის წინ დაიბადა სამყარო. თავისუფალ სივრცეში დაკონსერვებული აზრები სურათების და სიტყვების პეიზაჟებად  მატერიალიზდნენ  ეს იყო ერთი სამყარო მილიონობით სამყაროს შორის, შეიძლება არც ძალიან განსაკუთრებული და საინტერესო, მაგრამ მაინც ახალი, თავიდან იყო სუფთა ფურცელი, (სერვერი) მერე გაჩნდა პირველი ასო, მეორე ასო და ა.შ… ასოები ერთმანეთთან ურთიერთქმედებაში შევიდნენ და შექმნეს სამყაროს სათაური, სამყაროს ევოლუციის შემდეგი საფეხური იყო აზრების დიფერენცირება, სამყაროს გეომეტრიამ აზრების სუპში ჩამოაყალიბა ცალკეული მიზნები…  აზრები ერთმანეთს გამოეყო, დალაგდა, გადანაწილდა, ჩამოყალიბდა და შემდეგ თანმიმდევრულად მატერიალიზდა ასოთა წყობაში, ანუ სიტყვებში, სიტყვებმა თავის მხრივ შექმნეს წინადადებები, წინადადებები ევოლუციურ კანონზომიერებებს დამორჩილდნენ და შექმნეს კომპლექსური სიტყვა კონკრეტული თემის ირგვლივ რომელსაც ამ სამყაროში პოსტი ეწოდება. ამგავარად შეიქმნა პირველი პოსტი,

Continue reading

როგორია ნამდვილი ბიტლომანი?

რათქმაუნდა  ნამდვილი ბიტლომანი არის ის ვისაც სათანადოდ უყვარს ბითლზი, უსმენს და იცის მასზე ბევრი რამ.  თუმცა   ეს ძალიან მშრალი დახასიათებაა, აკი სულ იმას გავიძახი, ბითლზი მარტო მუსიკა არ არის თქო? ბიტლომანი კიდევ არაა (ყოველშემთხვევაში არ უნდა იყოს) მხოლოდ, ადამიანი რომელიც უსმენს და უყვარს ბითლზი. მე ვფიქრობ ბიტლომანობა უნდა მოიცავდეს ბევრ რამეს,  და შესაბამისად უნდა გამორიცხავდეს კიდეც.  მაგალითად მე ვერ წარმომიდგენია სამხედრო ჩინოვნოკი, ბიტლომანი, რომანტიული, All you need is love-ს რომ უსმენს ან ლენონის და საერთოდ 60-იანების პაციფისტურ განწყობას იზიარებს Make love not war.

Continue reading

Sigur Rós – ჰანგები ყინულოვანი ქვეყნიდან

ისლანდიაში – ყინულის და ვულკანების ქვეყანაში, ჩრდილოეთ მხარეს ასბირგში, უკიდეგანო ცარიელ ველი, მიტოვებული ფერმებით, იმდენად უდაბური და დაუსახლებელია რომ თავი სხვა პლანეტაზე გგონია. ვულკანის შავი ფერფლი იწელება ცაზე  ღრუბელივით,  ამ ღმერთისგან მიტოვებულ ადგილზე სცენა დგას. ისლანდიის უნდაბურ ადგილებში ჰაერში ჰარმონიული ბგერები ვიბრირებს… ეს სიგურ როსია  (Sigur Rós)  ბენდი პოსტ როკის და ემბიენტის ნაზავით, ჰანგები ოცნებით და ჰარმონიით გაჯერებული. სიგურ როსის მუსიკა ისლანდიას გავს.  ლირიკა, სიტყვების მნიშვნელობა საერთოდ არ მესმის,  არ ვიცი რაზე მღერიან, მხოლოდ ზოგიერთი სიმღერის სათაურის თარგმანი ამოვიკითხე სადღაც. მაგრამ  მგონია რომ ისლანდიის უდაბურ ველებს და მთებს უძღვნიან მუსიკას. ის არ უხდება ხმაურიან და აქტიურ ქალაქებს. ის მხოლოდ უკიდეგანო და უდაბური სივრცეების, შეუზღუდავი ოცნებების მუსიკაა. ამაში უკეთ დარწმუნდებით თუ ისლანდიის ტურზე გადაღებულ ფილმს Heima-ს ნახავთ. (თავად სამწუხაროდ იუთუბში მაქვს ნაწყვეტები ნანახი მხოლოდ)

Continue reading

Super Heroes და ტელევიზორის პ(კ)ულტი

სუპერ გმირების ეპოქა ფილმებში ჯერ კიდევ ტელევიზორის გამოჩენამდე, ორმოციანი წლების დასაწყისში დაიწყო,  სერიალით “კაპიტან მარველის თავგადასავალი” შემდეგ მოყვა ფილმები: “ბეტმენი” “სუპერმენი” და ა.შ… ორმოცდაათიანებში ტელევიზორიც გამოჩნდა და მთელი მსოფლიო ეკრანს მიაჩერდა. კინოში წასვლა აღარაა საჭირო, ახლა სახლებში შემოიჭრნენ ადამიანების საყვარელი გმირები. საოცარია პირდაპირ, სახლში ზიხარ და უყურებ უძლეველ სუპერმენს რომელიც სინათლის სიჩქარით მიფრინავს ნიუ იორკის ცათამბჯენების თავზე და ცუდი ტიპების დედებს ისე აორსულებს, აზრზე ვერ მოდიან. ადამიანებმა შეიყვარეს ტელევიზორის ეკრანი, იქ ხომ ისეთი რამეები ხდება რასაც რეალობაში ვერასდროს ნახავ. ვერ ნახავ როგორ ხოცავს რემბო მარტოდ მარტო ცუდი ტიპების მთელს ბატალიონს, ვერ ნახავ როგორ დახტუნაობს ადამიანი ობობა ერთი ცათამბჯენიდან მეორეზე, როგორ უმტვრევს ცხვირ პირს სტივენ სიგალი ორასიოდე ნაძირალას. ვერც იმას ნახავს რომ ფეხით მორბენალ ყოველგვარ სუპერ ძალებს და შესაძლებლობებს მოკლებულ მაინც სუპერ გმირს  ვერ ეწევა ვერც ავტომანქანა, ვერც მოტოციკლი, ვერც ვერტმფრენი და სამალავს გარეთ, გაშლილ ადგილას ასიოდე ავტომატური იარაღიდან ნასროლი “არასპრავედლივი” ტყვიაც რათქმაუნდა ვერ ეკარება.

Continue reading

ერიკი ღმერთია? (ცრემლები ზეცაში)

ძალიან ბევრი მელომანი და ბლუზის მოყვარული გეტყვით, რომ ერიკ კლეპტონი მსოფლიოში საუკეთესო გიტარისტია. თავად ერიკი კი როგორც თავმდაბალი კაცი ამბობს, რომ ის უბრალოდ უკრავს. თუ გინახავთ ფილმები 60-70-იანი წლების მუსიკაზე, ინგლისის ქუჩებში ცნობილი გრაფიტისთვისაც გექნებათ თვალი მოკრული – „ერიკი ღმერთია“

მანამდე იყო მეტსახელი Slowhand (ნელი ხელი) რომელიც მოიპოვა იარდბირდზ-ში Good morning little school girl-ის შემდეგ. ეს სიმღერა 64-ში ჰიტი იყო. მისი დაკვრის მანერა კი საოცრად ნაზი და ამავროულად საოცრად მძიმე.

 ერიკმა ბევრი რამ გამოიარა ცხოვრებაში, მას საკუთარი დედა და ეგონა, ცხრა წლისამ გაიგო რომ მისი დედა სინამდვილეში ბებიაა, და კიდევ – დედა, თავად კი ახალგაზრდული გატაცების შედეგი და უკანონო შვილი. ერიკმა გამოიარა არაერთი იმედგაცრუებაც და წარმატებაც, ნარკოტიკებისადმი სწრაფვაც და გამოჯანმრთელების ხანგრძლივი, რთული პროცესიც.

Continue reading

კლუბი 33ა, პოლ მაკარტნი და შალახო ანუ პოლის დაბადების დღე ქართულად

მოკლედ წინა პოსტში მაკარტნის დაბადების დღის აღსანიშნავი კონცერტის აფიშაც დავდე და ჩემი მტკიცე გადაწყვეტილებაც გავახმოვანე, რომ ქართველ ბიტლომანთა მილოცვას არ დავაკლდებოდი, ასე რომ, 19-ში 6 საათი არ იყო უკვე 33ა-ში რეპეტიციას ვუყურებდი. მონაწილეთა უმეტესობას ამშვენებდა შავ მაისურზე გამოსახული მაკარტნის პორტრეტი წარწერით Long live Paul.

ბლიცი გადიოდა რეპეტიციას როდესაც საიდანღაც სავარაუდოდ პარკში მომუშავე დამლაგებელი მოხუცი ქალი გამოჩნდა და ჩხუბი დაიწყო, რამხელა ხმაზე უკრავთ? ქართველები არა ხართ ქათულად მაინც დაუკარითო, ყველას გაეღიმა, მაგრამ ეს ქალი  რომ არ დაწყნარდა ბლიცის წევრებმა შალახო შეუბერეს. მოხუცს გაუხარდა და პირჯვარი გადაიწერა, ყველას სიცილი წასკდა, შალახო რომ გაჩერდა ბებია კიდევ აყვირდა ქართული დაუკარითო.

Continue reading

მისალოცი ბარათი – პოლ არ დაბერდე!

ვინც მიცნობს ან ამ ბლოგს კითხულობს ალბათ მიხვდებოდით რომ ამ თარიღს არაფრით არ გამოვტოვებდი, ისე რომ ერთი პოსტი არ მიმეძღვნა მისთვის – ადამიან ბითლზს და ბიტლომანების უკანასკნელ იმედს 68 წელი შეუსრულდა.

ამას წინათ, ჯერ კიდევ ივნისის დასაწყისში გავიფიქრე, რომ პოლს თავის იუბილეზე რაიმე განსაკუთრებულ სტატიას მივუძღვნიდი, და აი როცა მოახლოვდა 18 ივნისი, დავიწყე ტვინის ჭყლეტა თუ რა შეიძლებოდა დამეწერა პოლზე, პოლის შესახებ როგორც ბიტლომანს ბევრი რამ წამიკითხავს, ბევრი მსმენია, მაგრამ ვერაფრით გადავწყვიტე კონკრეტულად რა კუთხით შევხებოდი სერ პოლის ჩემთვის ამოუწურავ პიროვნებას? მისი 50 წლიანი კარიერა იმდენად მდიდარი და სავსეა რომ ამ თემაზე წერა ზედმეტიც მომეჩვენა, იმდენად გადაღეჭილი მაქვს ბითლზის პერიოდი. შემდეგ სოლო კარიერა და უინგზი გამახსენდა, 70-80-იან წლებზე სხვებს პირველად თუ ლედ ზეპელინი, დი ფარფლი კლასიკური როკი და ჰარდ როკი ახსენდებათ ჩემთვის ამ წლებთან უინგზი ასოცირდება: Wild life, London Town, Give My Regards to broad street.

Continue reading