Super Heroes და ტელევიზორის პ(კ)ულტი

სუპერ გმირების ეპოქა ფილმებში ჯერ კიდევ ტელევიზორის გამოჩენამდე, ორმოციანი წლების დასაწყისში დაიწყო,  სერიალით “კაპიტან მარველის თავგადასავალი” შემდეგ მოყვა ფილმები: “ბეტმენი” “სუპერმენი” და ა.შ… ორმოცდაათიანებში ტელევიზორიც გამოჩნდა და მთელი მსოფლიო ეკრანს მიაჩერდა. კინოში წასვლა აღარაა საჭირო, ახლა სახლებში შემოიჭრნენ ადამიანების საყვარელი გმირები. საოცარია პირდაპირ, სახლში ზიხარ და უყურებ უძლეველ სუპერმენს რომელიც სინათლის სიჩქარით მიფრინავს ნიუ იორკის ცათამბჯენების თავზე და ცუდი ტიპების დედებს ისე აორსულებს, აზრზე ვერ მოდიან. ადამიანებმა შეიყვარეს ტელევიზორის ეკრანი, იქ ხომ ისეთი რამეები ხდება რასაც რეალობაში ვერასდროს ნახავ. ვერ ნახავ როგორ ხოცავს რემბო მარტოდ მარტო ცუდი ტიპების მთელს ბატალიონს, ვერ ნახავ როგორ დახტუნაობს ადამიანი ობობა ერთი ცათამბჯენიდან მეორეზე, როგორ უმტვრევს ცხვირ პირს სტივენ სიგალი ორასიოდე ნაძირალას. ვერც იმას ნახავს რომ ფეხით მორბენალ ყოველგვარ სუპერ ძალებს და შესაძლებლობებს მოკლებულ მაინც სუპერ გმირს  ვერ ეწევა ვერც ავტომანქანა, ვერც მოტოციკლი, ვერც ვერტმფრენი და სამალავს გარეთ, გაშლილ ადგილას ასიოდე ავტომატური იარაღიდან ნასროლი “არასპრავედლივი” ტყვიაც რათქმაუნდა ვერ ეკარება.

Continue reading

ერიკი ღმერთია? (ცრემლები ზეცაში)

ძალიან ბევრი მელომანი და ბლუზის მოყვარული გეტყვით, რომ ერიკ კლეპტონი მსოფლიოში საუკეთესო გიტარისტია. თავად ერიკი კი როგორც თავმდაბალი კაცი ამბობს, რომ ის უბრალოდ უკრავს. თუ გინახავთ ფილმები 60-70-იანი წლების მუსიკაზე, ინგლისის ქუჩებში ცნობილი გრაფიტისთვისაც გექნებათ თვალი მოკრული – „ერიკი ღმერთია“

მანამდე იყო მეტსახელი Slowhand (ნელი ხელი) რომელიც მოიპოვა იარდბირდზ-ში Good morning little school girl-ის შემდეგ. ეს სიმღერა 64-ში ჰიტი იყო. მისი დაკვრის მანერა კი საოცრად ნაზი და ამავროულად საოცრად მძიმე.

 ერიკმა ბევრი რამ გამოიარა ცხოვრებაში, მას საკუთარი დედა და ეგონა, ცხრა წლისამ გაიგო რომ მისი დედა სინამდვილეში ბებიაა, და კიდევ – დედა, თავად კი ახალგაზრდული გატაცების შედეგი და უკანონო შვილი. ერიკმა გამოიარა არაერთი იმედგაცრუებაც და წარმატებაც, ნარკოტიკებისადმი სწრაფვაც და გამოჯანმრთელების ხანგრძლივი, რთული პროცესიც.

Continue reading

კლუბი 33ა, პოლ მაკარტნი და შალახო ანუ პოლის დაბადების დღე ქართულად

მოკლედ წინა პოსტში მაკარტნის დაბადების დღის აღსანიშნავი კონცერტის აფიშაც დავდე და ჩემი მტკიცე გადაწყვეტილებაც გავახმოვანე, რომ ქართველ ბიტლომანთა მილოცვას არ დავაკლდებოდი, ასე რომ, 19-ში 6 საათი არ იყო უკვე 33ა-ში რეპეტიციას ვუყურებდი. მონაწილეთა უმეტესობას ამშვენებდა შავ მაისურზე გამოსახული მაკარტნის პორტრეტი წარწერით Long live Paul.

ბლიცი გადიოდა რეპეტიციას როდესაც საიდანღაც სავარაუდოდ პარკში მომუშავე დამლაგებელი მოხუცი ქალი გამოჩნდა და ჩხუბი დაიწყო, რამხელა ხმაზე უკრავთ? ქართველები არა ხართ ქათულად მაინც დაუკარითო, ყველას გაეღიმა, მაგრამ ეს ქალი  რომ არ დაწყნარდა ბლიცის წევრებმა შალახო შეუბერეს. მოხუცს გაუხარდა და პირჯვარი გადაიწერა, ყველას სიცილი წასკდა, შალახო რომ გაჩერდა ბებია კიდევ აყვირდა ქართული დაუკარითო.

Continue reading

მისალოცი ბარათი – პოლ არ დაბერდე!

ვინც მიცნობს ან ამ ბლოგს კითხულობს ალბათ მიხვდებოდით რომ ამ თარიღს არაფრით არ გამოვტოვებდი, ისე რომ ერთი პოსტი არ მიმეძღვნა მისთვის – ადამიან ბითლზს და ბიტლომანების უკანასკნელ იმედს 68 წელი შეუსრულდა.

ამას წინათ, ჯერ კიდევ ივნისის დასაწყისში გავიფიქრე, რომ პოლს თავის იუბილეზე რაიმე განსაკუთრებულ სტატიას მივუძღვნიდი, და აი როცა მოახლოვდა 18 ივნისი, დავიწყე ტვინის ჭყლეტა თუ რა შეიძლებოდა დამეწერა პოლზე, პოლის შესახებ როგორც ბიტლომანს ბევრი რამ წამიკითხავს, ბევრი მსმენია, მაგრამ ვერაფრით გადავწყვიტე კონკრეტულად რა კუთხით შევხებოდი სერ პოლის ჩემთვის ამოუწურავ პიროვნებას? მისი 50 წლიანი კარიერა იმდენად მდიდარი და სავსეა რომ ამ თემაზე წერა ზედმეტიც მომეჩვენა, იმდენად გადაღეჭილი მაქვს ბითლზის პერიოდი. შემდეგ სოლო კარიერა და უინგზი გამახსენდა, 70-80-იან წლებზე სხვებს პირველად თუ ლედ ზეპელინი, დი ფარფლი კლასიკური როკი და ჰარდ როკი ახსენდებათ ჩემთვის ამ წლებთან უინგზი ასოცირდება: Wild life, London Town, Give My Regards to broad street.

Continue reading

დეივ ბრუბეკი – ჯაზის რენესანსი

რატომღაც მომინდა ჩემს საყვარელ ჯაზ კვარტეტზე დამეწერა და ის ემოცია როგორმე გადმომეცა როდესაც დეივ ბრუბეკს ვუსმენ რამდენიმე კვირიანი ან თვიანი პაუზის შემდეგ. დღეს სწორედ ასეთი დღეა, დეივის კომპოზიციები არ მბეზრდება თუმცა ხანდახან არის ხოლმე პერიოდები როცა არ ვუსმენ, სხვა რამეზე ვარ გადართული, მერე უცებ მახსენდება და ისევ ვიჩემებ ერთიდაიგივე კომპოზიციებს, ერთი ან ორი კვირა ვატრიალებ პლეილისტში ისე რომ ვინმე რომ მიყურებდეს ყურებში მაზოლები ამოუვა ჩემს მაგივრად. რომელიმე ახლობელი ან ახალი ნაცნობი  თუ მეუბნება რომ ჯაზი არ უყვარს მაშინვე დეივ ბრუბეკს ვასმენინებ ან ვუგზავნი (თუ ინტერნეტით ვსაუბრობ) და შემდეგ წინასწარ დარწმუნებული რომ აზრს შეიცვლის ვეკითხები ახლაც არ მოგწონს მეთქი ჯაზი? ესეც თუ არ ამართლებს აი მაშინ კი წასულია საქმე.  

ჯაზ პიანისტი და კომპოზიტორი დეივ ბრუბეკი ცოცხალი ლეგენდაა რომლის მიღწევების და ჯილდოების ჩამოთვლა შორს წაგვიყვანს. დეივს გამორჩეული ადგილი უჭირავს ჯაზსა და კლასიკური მუსიკის სამყაროში. მისი კარიერა თითქმის ექვს ათეულ წელიწადს ითვლის. ექსპერიმენტების, ინოვაციის და იმპროვიზაციის ექვსი ათეული წელიწადი.

Continue reading

Pop icon – ენდი უორჰოლი

 

არც ერთი მხატვარი არ იდენტიფიცირდება პოპ არტთან იმდენად როგორც ენდი უორჰოლი, მედია მას პოპის პრინცს ეძახდა. უარჰოლმა თავისი გზა შექმნა, პიტსბურგში შინ დაწყებული სამუშაოებიდან ამერიკულ ლეგენდამდე.

ენდი 1928 წელს პიტსბურგში დაიბადა, სლოვაკი ემიგრანტის ოჯახში. მისი ნამდვილი სახელია ენდრიუ უორჰოლა Andrew Warhola. ენდის მამა კონსტრუქტორი იყო და მშენებლობაში უბედური შემთხვევის დროს დაიღუპა როცა ენდი 13 წლის იყო.

ენდიმ ადრეული ასაკიდანვე გამოამჟღავნა ხატვის ნიჭი. სკოლის შემდეგ სწავლობდა კომერციულ ხელოვნებას კარნეგის ტექნოლოგიების ინსტიტუტში, პიტსბურგში, რომელიც 1949 წელს დაამთავრა და ნიუ იორკში გადავიდა სადაც ჟურნალების ილუსტრატორად მუშაობდა. ნიუ იორკში ძალიან მალე გახდა ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი და წარმატებული ილუსტრატორი.

1952 წელს პირველად გამართა სოლო გამოფენა, ნიუ იორკის ჰიუგოს გალერეაში. 60-იანებში ენდიმ ყოველდღიური საგნების ხატვა დაიწყო, მასობრივი წარმოების რეკლამისთვის, როგორიც არის კემპბელის სუპი, გამაგრილებელი სასმელის ბოთლისთვის. ნიუ იორკში მალე ცნობილი ადამიანი გახდა. 1962 წლიდან დაიწყო ცნობილი ადამიანების პორტრეტების ფოტო პოპ არტების გაკეთება როგორებიცაა, მერლინ მონრო ელიზაბეთ ტეილორი და ა.შ.

Continue reading

Nowhere Boy ლეგენდის დაბადება

მას შემდეგ რაც სემ ტეილორ ვუდის ფილმის Nowhere Boy-ის თრეილერი ვნახე, რომელიც ჯონ ლენონის ცხოვრების იმ პერიოდს ასახავს როცა ლივერპულში ბითლზი ჩაისახა, სულ მოუთქმელად ველოდი ფილმის გამოჩენას ინტერნეტში, და აი დადგა ასეთი დღე, ხუთი  დღე იქნება რაც გადმოვიწერე ფილმი და განსაკუთრებულ მომენტს ველოდი იმისთვის რომ მეყურებინა, თავიდან ალაგ ალაგ ნაწყვეტებს ვუყურე და  მაშინვე ჩავწერე ჩემს ფავორიტთა სიაში, ფილმი ორიგინალშია და უკეთ გასაგებად სუბტიტრებიც მოვიშველიე. წუხელ მოვემზადე და ზედიზედ ორჯერ ვუყურე ფილმს. შთაბეჭდილება? – მოლოდინმა ასი პროცენტით  გაამართლა, პერსონაჟები, სცენარი, მსახიობები, ნამდვილად მეგონა რომ ჯონის ცხოვრების ამ კონკრეტული მონაკვეთის თვითმხილველი ვიყავი,  ხედავ როგორ ცხოვრობს ჯერაც უცნობი ლენონი, როგორია 50-იანების ბოლოს ლივერპული,  ლენონის ლიდერულ ხასიათს და ყმაწვილურ სიცელქეს, დედის და ელვისის გავლენას როკენროლისკენ სწრაფვაში, ხედავ როგორ იბადება ლენონში ვარსკვლავი და ელვისის კონკურენტი, ერთ მომენტში ის ღმერთს საყვედურობს რატომ არ გამაჩინა ელვისადო, დედა კი აღფრთოვანებული პასუხობს, რადგან შენ ჯონ ლენონად მოგავლინაო.

Continue reading

ჯორჯ ჰარისონი და აღმოსავლური მისტიციზმი

უკვე რამდენიმე დღეა ჩემი ბლოგი არსებობს და ალბათ დადგა დრო პირველი პოსტი მივუძღვნა ჩემს ნომერ პირველ… არ ვიცი რა დავარქვა… გატაცებას? ჰობს? სიყვარულს?… არ დავიწყებ იმის მოყ-ოლას თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ბითლზი ჩემთვის, ვიტყვი იმას რომ ბითლზი ჩემთვის უფრო მსოფმხედველობა და ცხოვრების სტილია ვიდრე უბრალოდ ფავოროტი მუსიკალური ჯგუფი. ჯორჯ ჰარისონი კი მისი განუყოფელი ნაწილი და ამავე დროს დამოუკიდებელი ფიგურა, თავისი ეპოქალური მნიშვნელობით თუ უბრალოდ პიროვნებით. მინდა ეს პოსტი ჯორჯს მივუძღვნა, ზუსტად ასეთი სათაურით თემა გავხსენი რამდენიმე თვის წინ  ერთადერთ ქართულ ბითლზ ფორუმზე (იხ: ერთადერთი ქართული ბითლზ პორტალი, ) მაგრამ ეს პოსტი იქიდან არაა დაკოპირებული.

ბიტლომანებს მოგეხსენებათ რა დაძაბული წელი იყო 1965  მათთვის, გაუთავებელი ტურები, და ისიც სულ დასვლეთში, ჯორჯს ცოტა არ იყოს მობეზრდა ერთიდაიგივე. 1965 წელს ამერიკული ტურის დროს ჯორჯს მეგობარმა დევიდ ქროსბმა  ინდური მუსიკა  და რავი შანკარის რამდენიმე სიტრაზე შესრულებული ჩანაწერი გააცნო. ჯორჯი ინსტრუმენტით მოიხიბლა… ჰელფის (Help) გადაღებების დროს რომელიც ბაჰამის კუნძულებზე მიმდინარეობდა, ერთ-ერთმა ინდუსმა რომელიც ბითლზებს გაეცნო, წიგნი გადასცა რეინკარნაციის შესახებ. ჰარისონის ინტერესი ინდური კულტურისადმი ამ წიგნის მეშვეობით უფრო გაიზარდა, 1965 წლის ბოლოდან ჯორჯი უფრო აქტიურად დაინტერესდა ინდური მუსიკით და კულტურით, მან სიტრა შეიძინა ლონდონის ერთ-ერთ ინდურ მაღაზიაში… ეს იყო ჯორჯის პირველი ნაბიჯი, დამოუკიდებლად ზრდისა როგორც შემოქმედის, მისი ინიციატივით Norwegian Wood-ში სიტრათი აღებული აკორდები დაამატეს, მაშინ პირველად გამოჩნდა სიტრა დასავლურ პოპ მუსიკაში.

Continue reading